Παρασκευή 24 Ιανουαρίου 2014

Κυριακή ΙΕ Ματθαίου (3-2-2013)



πηρώτησεν ες ξ ατν, νομικός, πειράζων ατόν.
Κάποτε νας νομοδιδάσκαλος πλησίασε τόν Χριστό καί τοῦ ἔθεσε τό ξς ρώτημα: Διδάσκαλε, ποιά εναι πιό μεγάλη ντολή; Καί ατό τό κανε, χι γιατί πραγματικά νδιαφερόταν νά μάθει, λλά γιά νά τόν φέρει σέ δύσκολη θέση, νά τόν παγιδεύσει.
τσι βλέπουμε, πώς σοι πλησίαζαν τόν ησο, δέν εχαν πάντοτε καλές καί γνές διαθέσεις πέναντί του. ρχόντουσαν κοντά του μέ πολλούς καί διάφορους σκοπούς, λλοτε γαθούς καί λλοτε πονηρούς. Ατό μς δίνει τήν εκαιρία νά σχοληθομε σήμερα μέ τό θέμα ατό καί νά δομε γιά ποιόν λόγο καί μέ ποιές διαθέσεις τόν πλησίαζαν πό τήν στιγμή πού Χριστός ρθε στόν κόσμο. 
Κατά πρτον οἱ ἁπλοϊκοί ποιμένες, μόλις μαθαν τήν γέννηση τοΣωτρος Χριστοῦ ἀπό τόν γγελο, τρεξαν δίπλα στήν Βηθλεέμ, γιά νά πνε νά τόν προσκυνήσουν. ΟΜάγοι πό τά βάθη τς νατολς, πού ταν ρχοντες καί σχολοντο μέ τήν μελέτη τν ορανίων σωμάτων, πί πολλούς μνες τόν ναζητοσαν καί στερα πό ταλαιπωρίες περίπου δύο τν τόν βρκαν, τόν προσκύνησαν καί τοπροσέφεραν δρα, χρυσόν καί λίβανον καί σμύρναν.
Χριστός εναι γιά λους τούς νθρώπους, γιά τούς πλούς καί γιά τούς πισήμους. Δέν ξεχωρίζει κανέναν, λους τούς θέλει κοντά του. Σέ λους προσφέρει τήν σωτηρία καί τίς ελογίες του. Μέ ατήν τήν καλή καί γνή διάθεση πρέπει κι᾿ ἐμες νά πλησιάζουμε τόν Χριστό καί νά τοπροσφέρουμε κι᾿ ἐμες δρα. Ατά πού χουμε, ατά πού μπορομε. Καί ν δέν χουμε τίποτε  λλο κριβό καί ζηλευτό, διαθέτουμε κάτι πολύτιμο, πού διακας τό ποθεῖ ὁ Χριστός καί μς τό  ζητάει. Εναι καρδιά μας. Δός μοι, υέ, σήν καρδίαν. Παιδί μου, δόσε μου τήν καρδιά σου. Ατό λεγε καί ὁ ἀπόστολος Παλος στούς χριστιανούς. Δέν θέλω τά δικά σας πράγματα, λλά σς τούς διους. Οχί τά μν, λλ᾿ ὑμς.
Ὁ ἅγιος ερώνυμος, μέγας πιστήμων στήν ποχή του, φησε τήν πατρίδα του τήν Ρώμη καί πγε στήν Βηθλεέμ, γινε σκητής στό σπήλαιο τς γεννήσεως. 
Κάποια Χριστούγεννα κανε γρυπνία προσευχόμενος καί γιά λίγο κλεισε τά μάτια του, τόν πρε ὁ ὕπνος. Βλέπει τόν Χριστό νήπιο μέσα στήν φάτνη. Προσπαθενά δετό πρόσωπο τοΧριστο, λλά δέν τά καταφέρνει. Χριστός στρέφει λλοτό πρόσωπό του. Λυπήθηκε ὁ ἅγιος καί παραπονέθηκε. Γιατί, Κύριε, δέν μοῦ ἐπιτρέπεις νά δτό πρόσωπό σου; Γιατί ερώνυμε, δέν μέ γαπς. γώ, Κύριε, δέν γαπώ; γώ πού φησα τήν πατρίδα μου, τήν οκογένειά μου, τούς συγγενες μου, τίς νέσεις μου, τήν σταδιοδρομία μου; λα τά δωσα γιά σένα, δέν μοῦ ἔμεινε τίποτε λλο. ερώνυμε, δέν μέ γαπς. Σήμερα εναι γιορτή μου καί περιμένω να δρο πό σένα. Δέν χω τίποτε, Κύριε, νά σοπροσφέρω. ερώνυμε, θέλω τήν καρδιά σου, γιά νά τήν καθαρίσω. Τίς μαρτίες σου θέλω. 
Κι᾿ ἐμες, γαπητοί μου, τίποτε λλο ν δέν χουμε, εμαστε γεμτοι πό μαρτίες. Καί σο καί ν μς φαίνεται παράξενο, ατές θέλει Χριστός, ατές πιζητε, ατές πρέπει νά προσφέρουμε. Εναι τό καλύτερο δρο, πού θά μπορούσαμε νά κάνουμε. 
Θέλει νά πλησιάσει καί ὁ Ἡρώδης, μά χι γιά νά προσκυνήσει, λλά γιά νά σκοτώσει τόν Χριστό. τσι πό τίς πρτες μέρες τς ζως του παληθεύεται προφητεία τοπρεσβύτη Συμεών, τι κεται ες πτσιν καί νάστασιν πολλν. λλοι τόν πιστεύουν καί λλοι τόν μφισβητον. λλοι τόν δοξάζουν καί λλοι τόν βλασφημον. λλοι σώζονται καί λλοι κολάζονται, νάλογα μέ τόν τρόπο πού τόν πλησιάζουν. Ὁ Ἡρώδης, πειδή θέλησε μέ πονηρό τρόπο καί γριες διαθέσεις νά πλησιάσει τόν Χριστό, εχε κακό τέλος καί δυνηρό. Νά προσέχουμε κι᾿ ἐμες, μή τά βάζουμε μέ τόν Θεό, μή τόν προκαλομε. Σκληρόν πρός κέντρα λακτίζειν
Βλέπουν τόν Κύριο δέκα λεπροί νδρες. Θέλουν νά πλησιάσουν, μά δέν τό κάνουν, δέν τό τολμον. νόμος τους δέν τό πιτρέπει. Φωνάζουν πό μακρυά νά τούς λυπηθεκαί νά τούς λεήσει. Καί Χριστός τούς παραπέμπει στούς ερες. Εναι πολύ παράξενο ατό. Στούς γιατρούς θά πρεπε νά τούς παραπέμψει καί χι κάπου λλο. θελε μέ τόν τρόπο ατό νά προετοιμάσει τούς νθρώπους καί νά δείξει, τι κτός πό τήν λέπρα τοσώματος πάρχει καί λέπρα τς ψυχς καί τι, ν θέλουν νά θεραπευθον πό ατήν, θά πρέπει πωσδήποτε νά πνε στούς ερες, στούς πνευματικούς. Ατοί εναι οἱ ἐντεταλμένοι τοΘεο, πού μπορον νά συγχωρον μαρτίες καί κανείς λλος.
Θέλησε καί Μαρία Αγυπτία νά πλησιάσει τόν Χριστό, νά μπεστόν Πανίερο Ναό τς ναστάσως καί νά προσκυνήσει πάνω στόν Γολγοθᾶ  τόν Τίμιο Σταυρό, μά δέν τς τό πέτρεψε. ταν κατάλαβε τό λάθος της, μετενόησε γιά τά κρίματά της, σταμάτησε τήν ασχρή μαρτία, τότε τήν δέχθηκε Χριστός.
Πλησίασε τόν Χριστό καί αμορροοσα, μέ συστολή, μέ κρα ταπείνωση, πλς νά κουμπήσει τήν κρη τοῦ ἐνδύματός του. πειδή, λόγτς αμορραγίας θεωρετο κάθαρτη, πλησίασε πό πίσω μέ φόβο, νά μή τήν πάρει εδηση Χριστός. Ὁ ὄχλος τόν σπρωχνε μέ διαφορία, σως καί σέβεια. Κανείς πό ατούς δέν φελήθηκε, κανείς δέν κατάλαβε τίποτε. Σώθηκε ατή πού πλησίασε μέ πίστη καί ελάβεια. 
Λέει τώρα μιά εχή πρό τς Θείας Μεταλήψεως. γυναίκα ατή ρθε μέ τόση πίστη, πλς γιά νά κουμπήσει τήν κρη τοῦ ἐνδύματος. μες πού θέλουμε νά κοινωνήσουμε, νά τόν πάρουμε λόκληρο μέσα μας, μέ πόσην προετοιμασία, μέ ποιά πίστη καί ελάβεια πρέπει νά πλησιάζουμε; 
Στήν μέν ξομολόγηση πηγαίνουμε φορτωμένοι μέ μαρτίες, σο βρώμικοι καί ν εμαστε. Στήν Θεία Κοινωνία μως πρέπει νά πλησιάζουμε καθαροί-πεντακάθαροι. Λένε οΠατέρες τς κκλησίας, νά χουμε τήν καθαρότητα τν γγέλων.
λεγε π. Πορφύριος: Νά πλησιάζουμε τόν Χριστό, χι πό φόβο, μήπως πεθάνουμε καί τί θά γίνουμε, λλά νά τοῦ ἀνοίγουμε τήν καρδιά μας, πως τραβμε τήν κουρτίνα στό παράθυρο καί μπαίνει μέσα ὁ ἥλιος.τσι νά ρθει καί σέ μς Χριστός.
κόμη πλησίασαν τόν Χριστό κενοι οτέσσερις νδρες, πού κουβαλοσαν τόν παράλυτο. πειδή λόγτοσυνωστισμοδέν μποροσαν νά πλησιάζουν, εναι γνωστή περίπτωσις, χάλασαν τήν στέγη καί πό κετόν κατέβασαν μπροστά στόν Χριστό. 
Ατό σημαίνει, τι πρέπει νά γωνιζώμαστε νά πλησιάσουμε τόν Χριστό. Νά προσπαθομε νά παραμερίζουμε καί νά περνικομε τά μπόδια, πού παρεμβάλλονται στό δρόμο μας. κόμη νά βοηθομε καί τούς λλους, γιά νά πλησιάσουν κι᾿ ἐκενοι τόν Χριστό. Νά γίνουμε τραυματιοφορες, οἱ ἀχθοφόροι τς γάπης. Καί πί πλέον, γιά νά συναντήσουμε τόν Χριστό, πρέπει νά νεβομε πνευματικά. Τό διο γινε καί μέ τόν Ζακχαο. Κατέβηκε Χριστός στή γ, νέβηκε στήν συκομορέα Ζακχαος καί κάπου μεταξύ ορανοκαι γς γινε μεγάλη συνάντησις.
Ὁ ἅγιος Μάξιμος ὁ Ὁμολογητής μς λέει κάτι κόμη: Νά πλησιάζουμε, σο μπορομε, κάθε νθρωπο πού χρειάζεται τήν βοήθειά μας. Ποτέ μή τόν φήνουμε βοήθητο καί παραμελημένο νά παρακαλάει. Χριστός μς δειξε, τι  εναι ατός ὁ ἴδιος πού χει τήν νάγκη μας. Νά προσφέρουμε πρόθυμα καί μέ εχαρίστηση. τσι μιμούμεθα τόν διο τόν Θεό, τόν εεργέτη μας.
γαπητοί μου,

 Επαμε σήμερα λίγες περιπτώσεις, πς καί μέ ποιό τρόπο κάποιοι πλησίασαν τόν Χριστό. μες τί κάνουμε; Εμαστε κοντά, εμαστε μακρυά, πς θά πλησιάσουμε; Ὁ ἀπόστολος Παλος μς συμβουλεύει, σο Χριστός κάθεται στόν θρόνο τς χάριτος καί δέν κάθησε κόμη στόν θρόνο τς κρίσεως, νά πλησιάσουμε μέ παρρησία. Μή διστάζουμε, νά ζητήσουμε βοήθεια καί φεσιν μαρτιν. Νά εμαστε βέβαιοι, τι θά βρομε χάριν καί λεον. μήν.- 

Δεν υπάρχουν σχόλια: