Παρασκευή, 28 Φεβρουαρίου 2014

Κυριακή Β΄ Νηστειῶν

γιος Γρηγόριος Παλαμς  (28-2-2010).

Σήμερα, γαπητοί μου, κάνω κάτι πολύ τολμηρό. πιχειρνά μιλήσω γιά ναν μέγιστο γιο. Γιά ναν γίγαντα. Καί τί θά μπορέσω νά πμέσα σέ λίγα λεπτά, ταν θά πρεπε νά χω ρες  πολλές στή διάθεσή μου, γιά νά γνωρίσουμε κάπως τόν σοφό εράρχη, τόν γιο Γρηγόριο τόν Παλαμ
Γεννήθηκε στήν Κωνσταντινούπολη πό γονες, πού ρθαν πό τήν Μ. σία. πατέρας του Κωνσταντνος ταν συγκλητικός καί μέλος τς ατοκρατορικς αλς τοῦ Ἀνδρονίκου τοΒ. Φαίνεται μως, τι δέν τόν νδιέφεραν καί τόσο τά πολιτικά ζητήματα, σο τόν πορροφοσαν τά πνευματικά. Κάποτε σέ μιά συνεδρίαση  τς συγκλήτου, θέλοντας ατοκράτορας νά τόν συμβουλευτε, τόν βρκε φοσιωμένο στήν προσευχή καί δέν τόν διέκοψε. Πίστευε, τι βοηθάει πολύ περισσότερο μέ τήν προσευχή, παρά σκέψεις καί τίς γνώσεις του. 
Μάλιστα, γαπητοί μου, προσευχή εναι τό μεγαλύτερο, τό σπουδαιότερο καί νώτερο ργο, πού μπορομε νά πιτελέσουμε. Μέ τήν προσευχή βοηθομε πολύ περισσότερο πό ,τι δήποτε λλο. Δέν εναι χαμένος χρόνος προσευχή, οτε χρηστοι ατοί πού ταξαν στή ζωή τους νά προσεύχωνται γιά τόν αυτό τους καί γιά τόν κόσμολο.
πατέρας τοῦ ἁγίου γινε μοναχός καί κοιμήθη σχετικά νέος, ταν Γρηγόριος ταν πτά (7) τν καί νά σκεφτομε τι ταν τό μεγαλύτερο πό λα τά παιδιά. Μετά πό ατό τήν προστασία τους νέλαβε ὁ ἴδιος ατοκράτορας. τσι Γρηγόριος εχε τήν καλύτερη δυνατή σπουδή καί μόρφωση. Σπούδασε φιλοσοφία, γραμματική, ρητορική, φυσική καί λογική.
πό νωρίς φιερώθηκε στή συστηματική μελέτη τς γίας Γραφς καί τοΣυναξαριστ, δηλ. τούς βίους τν γίων. Ατή πρέπει νά εναι καί δική μας μελέτη, γιά νά φεληθομε καί νά προαχθομε πνευματικά. Παράλληλα σκληραγωγοσε τό σμα του καί προσευχόταν ντατικά.
Μετά τό πέρας τν σπουδν του πέρριψε τήν προσφορά ψηλν θέσεων καί ξιωμάτων πό τόν ατοκράτορα. γκατέλιψε τά βασίλεια καί σέ λικία εκοσι τν, πρε τούς δελφούς του Μακάριο καί Θεοδόσιο καί πγαν μαζί στό γιο ρος, που γιναν μοναχοί. εσεβέστατη μητέρα του Καλλονή Καλλίστη (νομα καί πργμα καλλίστη) μέ τίς δύο δελφές του γιναν καί ατές μοναχές, φομοίρασαν εαγγελικά λα τά πλούτη τους στούς φτωχούς. λοι τους φτασαν σέ ψη ρετς καί γιότητος καί λαβαν πό τόν Θεό πολλά χαρίσματα. 
Τήν πνευματική ζωή τήν διδάχθηκε (ς τό κούσουν ογονες) πρτα πό τόν πατέρα του καί τούς μοναχούς, πού συναναστρεφόταν. Στό γιο ρος ποτάχθηκε σ᾿ ἕναν γιώτατο μοναχό, πού ταν γνωστός γιά τήν μεγάλη του σκηση καί σοφία. Τοῦ ἔκαμνε θαυμαστή πακοή ζντας μέ αστηρή σκηση, νηστεία καί διάλειπτη προσευχή. Προσευχόμενος στήν Κυρία Θεοτόκο, πανελάμβανε συνεχς, φώτισόν μου τό σκότος. 
Κάποτε εδε τόν γιο ωάννη τόν Θεολόγο, πού τοεπε πώς τόν στειλε Παναγία, γιά νά τόν διαβεβαιώσει, τι καί οδύο θά τοεναι πάντοτε βοηθοί καί ν τνν αἰῶνι καί τμέλλοντι.
Ποτέ δέν κανε κάτι, ν δέν λάμβανε, κατόπιν προσευχς, πληροφορία πό τόν Θεό, τι ατό εναι τό σωστό, τό θέλημα τοΘεο. τσι κάποια φορά, πού βρέθηκε στή Θεσσαλονίκη, μέ τήν πόδειξη τοῦ Ἁγίου Δημητρίου, πγε ξω πό τήν Βέροια, στή Σκήτη τοΤ. Προδρόμου καί σκήτευε. Ζοσε γκλειστος σ᾿ ἕνα σπήλαιο λη τήν βδομάδα καί μέ σκυφτό τό κεφάλι βγαινε μόνο Σάββατο καί Κυριακή, γιά νά λειτουργήσει καί νά διδάξει τούς λλους μοναχούς. Δέχθηκε νά γίνει ερεύς μετά πό θεία ποκάλυψη.
Στόν καιρό του δημιουργήθηκε να σοβαρό ζήτημα, πού ναστάτωσε τούς μοναχικούς κύκλους. Βαρλαάμ Καλαβρός δίδασκε, τι ὁ ἄνθρωπος δέν μπορενά γνωρίσει τόν Θεό, οτε -πολύ περισσότερο-νά νωθεμαζί Του. Θεός, λεγε, εναι κλειστός στόν αυτό Του, γι᾿ ατό δέν μπορενά νωθεμέ τούς νθρώπους. Προσπαθοσε νά στηρίξει τίς πόψεις του στό χωρίον πό τό κατά ωάννην Εαγγέλιο, τι Θεόν οδείς ώρακε πώποτε.
Ὁ ἅγιος Γρηγόριος μέ τά πύρινα λόγια του ταπείνωσε τό περήφανο καί βλάσφημο στόμα. γραψε βιβλία ξεφώνησε λόγους, μέ τούς ποίους περασπίσθηκε τούς μοναχούς καί πέρριψε τίς φλυαρίες τοΒαρλαάμ. κήρυττε, τι Θεός πάρχει κατά δύο τρόπους. Κατά τήν οσία Του καί κατά τίς θεες κτιστες νέργειες. Τήν οσία τοΘεοῦ ἀσφαλς κανείς δέν μπορενά γνωρίσει. Μπορεῖ ὅμως νά γνωρίσει καί νά νωθεμαζί Του μέσα πό τίς κτιστες νέργειές Του. πανελάμβανε τά λόγια τοΧριστο: Μακάριοι οκαθαροί τκαρδί, τι ατοί τόν Θεόν ψονται.
Τρες μεγάλες Τοπικές Σύνοδοι πικύρωσαν τίς θέσεις καί τήν διδασκαλία τοΠαλαμ, ς ρθόδοξες, καί κατεδίκασαν τόν Βαρλαάμ.
κόμη πίστευε καί δίδασκε, τι πνευματική ργασία καί μάλιστα ἡ ἐπανάληψη τς προσευχς τοῦ Ἰησοεναι πργμα κατορθωτό πό λους. κόμη καί ολαϊκοί ταν ταξιδεύουν, ταν ργάζωνται, σέ κάθε στιγμή τς ζως τους μπορον νά λένε ατήν τήν πλμά δυνατή εχή καί νά ξιωθον τς καθάρσεως καί τν πνευματικν καταστάσεων, πως ομοναχοί.
νας γέροντας (ώβ) εχε διαφορετική ποψη καί ντέλεγε, πώς πολυμεριμνησία καί τό γχος τς καθημερινς ζως δέν πιτρέπουν νά συγκεντρώνωνται, γιά νά κάνουν τήν διάλειπτη προσευχή. γγελος Κυρίου τοφανερώθηκε καί τόν πέπληξε. Γιατί δυσπιστες στά λόγια τοΓρηγορίου; προσευχή εναι γιά λους νεξαρτήτως τοτόπου καί τς καταστάσεως, πού ζον. Καί οΠατέρες λεγαν, καλύτερα νά προσεύχεσαι παρά νά ναπνέεις. γέροντας κατάλαβε, τι τό ραμα ταν ληθινό καί πό τόν Θεό. Παρά τήν λικία του καί τό περασμένο τς ρας τρεξε στό σκητήριο τοῦ Ἁγίου Γρηγορίου, γιά νά βάλει μετάνοια καί νά ζητήσει συγγνώμη.
Στή ζωή του ὁ Ἅγιος πέφερε πολύ. Δέχθηκε πολλές συκοφαντίες καί τήν λύσσα τοσαταν. κανε τέσσερα χρόνια στή φυλακή. Μετά τήν πελευθέρωσή του ξελέγη ρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης. Τρες φορές ξορίσθηκε καί κδιώχθηκε πό τόν θρόνο του. Γιά να τος ζησε αχμάλωτος στά χέρια τν Τούρκων. λα ατά φαίνεται, τι ταν στό σχέδιο τοΘεο. Γιατί τό λέμε ατό; Γιατί τά πιό πολλά ργα τά γραψε μέσα στή φυλακή. Κατά τήν αχμαλωσία του τόν σερναν πό τόπο σέ τόπο. λλ᾿ ἐκεπού σπέρνει διάβολος, θερίζει Χριστός, λεγε μακαριστός π. Παΐσιος. που τόν πήγαιναν δίδασκε φοβα τό Εαγγέλιο τοΧριστο, χι μόνο στούς χριστιανούς, λλά καί στούς μουσουλμάνους.
Πέθανε στίς 14 Νοεμβρίου σέ λικία 65 τν. Εναι σάξιος τν μεγάλων Πατέρων, Βασιλείου τοΜεγάλου, Γρηγορίου τοΘεολόγου, ωάννου τοΧρυσοστόμου, Μεγάλου θανασίου.
λαβε τό χάρισμα τς θεολογίας. Νά θαυματουργε. Νά προλέγει τά μέλλοντα καί νά κδιώκει τούς δαίμονες. Τόν νόμασαν διδάσκαλο τς εσεβείας, κανόνα δογμάτων ερν καί στλο τς ρθς δόξης. Πρόμαχο τς κκλησίας καί βασιλείας εσεβος καύχημα.
ταν περβολικά προς, λλά γινόταν γενναος μαχητής, ταν λόγος ταν γιά τόν Θεό καί τά θεα. ταν γεμτος μεγαλοψυχία καί νεξικακία. Πρόθυμος νά νταμείβει μέ γαθά σους φάνηκαν σ᾿ ατόν δικοι καί κακοί. Καί σήμερα κόμη οἱ ἐχθροί τς ρθς πίστεως τόν συκοφαντον. ΟΔυτικοί χουν στό Παρίσι ντιπαλαμική σχολή, πού δυσφημον τόν γιο καί τήν διδασκαλία του. 

μες μως, γαπητοί μου, τόν παραδεχόμαστε, τόν πιστεύουμε, τόν κολουθομε, τόν σεβόμαστε καί ζητομε τίς εχές καί ελογίες του. Εμαστε πόλυτα πεπεισμένοι, τι μόνο μέσα στήν ρθοδοξία μπορομε νά γνωρίσουμε τόν Θεό. Ἡ Ὀρθόδοξη κκλησία εναι χρος, που κινεται καί νεργεῖ ἡ χάρις τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Μέ τίς εχές τομεγάλου γίου Γρηγορίου τοΠαλαμνά μείνουμε στερεωμένοι στήν ρθή πίστη καί νά πιτύχουμε τήν σωτηρία μας.  μήν.-

Τετάρτη, 26 Φεβρουαρίου 2014

Ὁ Προφήτης Δανιήλ καί ἡ νηστεία.

(κφωνήθηκε στά Γιαννιτσά στίς 8 Μαρτίου 2009, Κυριακή τς ρθοδοξίας καί στήν δεσσα στίς 1 Νοεμβρίου 2009)

Βρισκόμαστε, γαπητοί μου,  στήν ρχή κόμη τς Μεγάλης Σαρακοστς. Διαπλέομε τό πέλαγος τς νηστείας. Κι᾿ ἐμες καλούμεθα νά πακούσουμε στήν ντολή τοΘεοκαί στόν θεσμό τς κκλησίας, πού εναι ὁ ἐντατικότερος πνευματικός μας γώνας. Μία πτυχή ατοτοῦ ἀγώνα εναι θεάρεστη νηστεία. Θά δομε καί θά καταλάβουμε τά εεργετικά της ποτελέσματα, ν ξετάσουμε τόν βίο τοῦ ἁγίου Δανιήλ τοπροφήτου. Θά παρακαλέσω λοιπόν νά δώσουμε προσοχή, γιά νά φεληθομε σο περισσότερο γίνεται. 
Προφήτης Δανιήλ εναι νας πό τούς τέσσερις μεγάλους προφτες. πάρχουν καί οδώδεκα μικροί λεγόμενοι προφτες. Δέν εναι μικροί ς πρός τήν ξία τήν γιότητα, λλά νομάζονται μικροί, γιατί τά ργα τους, τά βιβλία πού γραψαν εναι μικρά σέ κταση, χουν λιγότερα κεφάλαια.
νας λοιπόν πό τούς μεγάλους προφτες εναι Δανιήλ. Τό νομά του σημαίνει, Κύριος εναι κριτής μου καί περασπιστής μου.
Γεννήθηκε στήν Παλαιστίνη πό πιφανή ουδαϊκή οκογένεια, πό βασιλική γενιά τό 605 π.Χ.
Τόν καιρό κενο στό προσκήνιο τς πικαιρότητας ταν Βαβυλών μεγάλη καί πιφανής. Παρ᾿ ὅτι πληθυσμός τς γς τότε ταν πολύ -πολύ λιγότερος πό ,τι εναι σήμερα, Βαβυλώνα ταν  μεγάλη, πολυάνθρωπη, ξακουστή καί πολύ πλούσια, γεμάτη χρυσάφι. Σκεφθετε, εχε περίμετρο 90 χιλιόμετρα καί οκρεμαστοί κποι της ποτελοσαν να πό τά πτά θαύματα τοῦ ἀρχαίου κόσμου. Δηλαδή οταράτσες τν σπιτιν της εχαν θαυμάσιους κήπους. ταν γεμτες μέ θαυμαστά λουλούδια καί δέντρα. Κάθε ταράτσα καί νας μικρός παράδεισος.
Στό Εαγγελικό νάγνωσμα τς Κυριακς πρίν πό τά Χριστούγεννα γίνεται λόγος γιά τήν Βαβυλώνεια αχμαλωσία. κεῖ ἀναφέρεται σάν μετοικεσία Βαβυλνος. Ναβουχοδονόσορ, βασιλιάς τς Βαβυλώνας κατέκτησε τήν Παλαιστίνη. Κυρίευσε τά εροσόλυμα, ρπαξε τά σκεύη τοναοτοΣολομντος καί πολλούς ουδαίους, κυρίως εγενες, καί τούς φερε αχμάλωτους στήν Βαβυλώνα.
 Μεταξύ ατν ταν καί τέσσερις νέοι ξυπνοι, ραοι, ριστοκρατικς γενις. Πρτος προφήτης Δανιήλ, πού ταν κάπως μεγαλύτερος πο τούς λλους τρες στήν λικία, περίπου 17 τν. Οἱ ἄλλοι τρες ταν ὁ Ἀνανίας, ὁ Ἀζαρίας καί Μισαήλ, 14-15 τν.
ντύπωση μς κάνουν κενα, πού γράφει Δανιήλ: Κύριος, πού μέχρι τώρα προστάτευε τήν χώρα τους, τώρα ὁ Ἴδιος τήν παρέδωσε στά χέρια τοΝαβουχοδονόσορα. ρα δέν ταν κατόρθωμα τν Βαβυλωνίων ἡ ἅλωση τς ερουσαλήμ. Θεός τήν παρέδωσε στά χέρια τους. Γιατί ραγε; Ποιός ταν λόγος; Γιατί ἡ Ἱερουσαλήμ πεσε σέ πολλές καί βαριές μαρτίες. Θά τό μολογήσουν ργότερα οτρες παδες, ταν θά τούς ρίξουν μέσα στό καμίνι. 
Δικαίως ταλαιπωρούμεθα καί βασανιζόμαστε, λεγαν, γιατί μαρτήσαμε, γιατί ξεχάσαμε τόν ληθινό Θεό καί φύγαμε πό κοντά του. Παθαίνουμε ατά, γιατί δέν τηρήσαμε τόν νόμο τοΚυρίου.
Τήν περίπτωση ατή κι᾿ ἐμες πρέπει νά τήν προσέξουμε, νά τήν πάρουμε στά σοβαρά. Γιά νά δομε πς μασταν παλαιότερα καί πς καταντήσαμε σήμερα; λλάξαμε πολύ, γριέψαμε σάν θνος καί σάν τομα, γνώριστοι γίναμε. Ποτέ δέν ταν τόσο χάλια Πατρίδα μας. Καί πολύ φοβομαι, τι θά ρθει καί δική μας σειρά. Θά μς γκαταλείψει κι᾿ ἐμς Θεός. Θά μς παραδώσει σέ χέρια λλοτρίων, ν δέν μετανοήσουμε, ν δέν πιστρέψουμε καί δέν διορθωθομε.
Λοιπόν κεστή Βαβυλώνα δωσε ντολή βασιλιάς νά βρον νέους μορφους, ξυπνους, νά κόβει τό μυαλό τους, νά εναι γεροί καί γιες, γιά νά μορφωθον, νά σπουδάσουν, νά μάθουν γράμματα, γιά νά κυβερνήσουν τούς διάφορους λαούς, πού ταν στήν κατοχή τν Βαβυλωνίων. Θά ζοσαν μέσα στό παλάτι, θά τρωγαν καί θά πιναν ,τι καί βασιλιάς. νάμεσα σ᾿ ατούς ταν Δανιήλ καί οἱ ἄλλοι τρες ελαβες νέοι τν βραίων.
Τό πρτο πού καναν ταν νά τούς λλάξουν τά νόματα. Τόν Δανιήλ τόν νόμασαν Βαλτάσαρ καί τούς λλους τρες Σεδράχ, Μισάχ καί βδεναγώ. Καί ατό χι χωρίς λόγο. χει σημασία ατό πού γινε. ταν λλάζουμε τό νομα, λλάζουμε νοοτροπία, λλάζουμε τρόπο ζως. Γι᾿ ατό στήν βάπτιση βάζουμε νόματα γίων, γιά νά τούς χουμε φωτεινά παραδείγματα. Γι᾿ ατό ταν βαπτίζουμε μεγάλους στήν λικία, λλόφυλους καί λλόδοξους, τούς λλάζουμε τό νομα καί τούς δίνουμε νομα γίου. Γι᾿ ατό στή μοναχική κουρά λλάζουμε τό νομα τομοναχο. Πρέπει νά μή χει καμμία σχέση μέ τήν προηγούμενη ζωή του. Νά λλάξει ντελς τρόπο ζως, νά μή τόν συνδέει τίποτε μέ τό παρελθόν. π᾿ ἐδκαί πέρα ξεκινάει μία ντελς καινούργια ζωή.
Σήμερα λλάζουμε τό νομα τοῦ Ἁγίου μας μέ κάτι νόματα χαζά καί καταλαβίστικα. ποτέλεσμα; δέν χουμε παραδείγματα, κάποιον πού νά μς συγκινεκαί νά μς θέλγει. 
Ἡ ἁγία Παρασκευή ἡ Ἐπιβατινή, πό μικρό κοριτσάκι διάβαζε τόν βίο τς γίας της, τς Μεγαλομάρτυρος γίας Παρασκευς καί πό πολύ νωρίς βαλε σκοπό τς ζως της νά κολουθήσει τό παράδειγμά της. τσι φτασε καί ατή σέ ψη γιότητας.
Γράφει ὁ Ἅγιος ωάννης Χρυσόστομος, τι στήν ντιόχεια γαποσαν καί τιμοσαν τόσο πολύ τόν πίσκοπό τους, τόν γιο Μελέτιο, στε συνέβαινε μέσα στήν δια οκογένεια πολλά τομα νά χουν τό νομα τοῦ Ἐπισκόπου τους. παππος, πατέρας, γυιός, ὁ ἐγγονός καί λλα μέλη τς οκογένειας φεραν τό νομα Μελέτιος. Καί δέν εχαν μόνο τό νομα τοῦ Ἁγίου, λλά προσπαθοσαν νά ντιγράψουν καί τήν ζωή του.
Στόν Δανιήλ, επαμε, δωσαν τό νομα Βαλτάσαρ. Εναι τό νομα κάποιας βαβυλωνιακς θεότητας, γιά νά ξεχάσει τόν ληθινό Θεό.
πρεπε νά τρνε πό τό διο φαγητό, πού τρωγε καί βασιλιάς, πό τά δια κρέατα καί νά πίνουν πό τό διο κρασί. δῶ ὅμως πρχε να σοβαρό πρόβλημα. Τά κρέατα ταν εδωλόθυτα, δηλαδή προέρχονταν πό θυσίες πού προσέφεραν στά εδωλα καί Θεός παγόρευε στούς βραίους νά τά τρνε. Οτε τό κρασί τους μποροσαν νά πιον, γιατί μέ ατό καμναν σπονδές, τό προσέφεραν καί ατό στούς ψεύτικους θεούς. 
Τί νά καμναν ονέοι; Θά μποροσαν νά πον καί νά δικαιολογηθον, ,τι θά κάμναμε κι᾿ ἐμες σήμερα. Αχμάλωτοι εμαστε. Σέ ξένο τόπο εμαστε. Δέν γίνεται διαφορετικά. ς φμε καί νά μή μιλμε. Ατό δέν θά λέγαμε κι᾿ ἐμες; 
Ατοί μως χι, δέν τό καναν. Δέν μποροσαν νά παραβον τήν ντολή τοΘεο. Δέν τό ντεχαν. Δέν τό σήκωνε συνείδησή τους. λλά γιά νά τό κάνεις ατό πρέπει νά εσαι προσωπικότητα, νά εσαι σπουδαος νθρωπος, νά χεις μεγάλη γάπη καί φλογερή πίστη στό Θεό. Οσυγκεκριμένοι νέοι τά εχαν λα ατά, τά διέθεταν.
ν πάλι τολμοσαν νά παραβον τήν ντολή τοβασιλι, κινδύευε τό κεφάλι τους. Θά χαναν τήν ζωή τους. Οβασιλιάδες τήν ποχή κείνη δέν ταν παξε-γέλασε. ταν παντοδύναμοι. Οἱ ὑπήκοοί τους τούς λάτρευαν σάν θεούς. Ποιός θά τολμοσε νά φέρει ντίρρηση, νά κάνει διαφορετικά π᾿ ὅ,τι λεγαν; Οτέσσερις νέοι μως ταν ποφασισμένοι νά μή φνε, νά μή μολυνθον, νά μή παραβον τήν ντολή τοΘεο. Εχαν γερά θεμέλια, καλές ρχές πό τό σπίτι τους καί ατές κρατοσαν σταθερά καί νυποχώρητα. Στήν διαπαιδαγώγηση τν παιδιν τό πν εναι τό σπίτι καί ατό πρέπει διαίτερα νά τό προσέξουν ογονες.
Πηγαίνει Δανιήλ καί βρίσκει τόν ρχιμάγειρα. Τόν παρακαλεθερμά, νά κάνει κάποια ξαίρεση γι᾿ ατούς. Νά τούς δίνει νά τρνε λάχανα, χορταρικά δηλαδή καί σπρια, χι κρέας καί νά πίνουν μόνο νερό. Προσέξτε, παρακαλ. Ζητον νά κάνουν σόβια νηστεία, σόβια ποχή πό τό κρέας! Πο; Στήν ξορία, στήν αχμαλωσία, μακρυά πό τό σπίτι τους. (Στά εροσόλυμα, πού πήγαμε, κάποιοι δέν νήστευαν Τετάρτη καί Παρασκευή, μέ τήν δικαιολογία τι βρίσκονταν μακρυά πό τό σπίτι τους. Μάλιστα λεγαν, σθενής καί δοιπόρος...)
Ὁ ἀρχιμάγειρας δίστασε, φοβήθηκε. ν δυνατήσετε, ν βασιλιάς δετά πρόσωπά σας καταβεβλημένα πό τή νηστεία, θά μοζητήσει τόν λόγο καί τότε, λλοίμονό μου, τί δικαιολογία θά βρ; Θά μοκόψει τό κεφάλι.
Παρακαλεκαί πάλι Δανιήλ. Κοίταξε, τολέει. Θά κάνουμε μιά συμφωνία, μιά δοκιμή. ς τό κάνουμε ατό γιά δέκα μέρες, νά δομε τί θά γίνει. ν τά πράγματα δέν πνε καλά, κάνε στό ξς πως νομίζεις. 
Θεός δωσε χάρη στόν ρχιμάγειρα, νά ποχωρήσει μέ κίνδυνο τς ζως του καί νά δεχτετό ατημά τους. λλά καί οτέσσερις νέοι, επαμε, κινδύνευαν. δωσε Θεός τήν χάρη του καί ονέοι ατοί γιναν πιό μορφοι, πιό ροδοκόκκινοι, πιό δυνατοί πό τούς λλους, πού τρωγαν κρέας.

δθά σταματήσουμε λίγο. Στή ζωή δέν μς κρατάει τό φαγητό, λλά χάρις τοΘεο. Δέν μς στηρίζει τό ποτιθέμενο πλούσιο φαγητό, λλά ελογία τοΘεο. Μπορετε νά μοπετε ποιός παθε κάτι κακό πό τήν νηστεία; ν ρρώστησαν ομεγάλοι σκηταί, πού πέρασαν τή ζωή τους μέ νηστεία, γρυπνία καί κακοπέραση; μες φοβόμαστε, νομίζουμε τι κάτι θά πάθουμε καί ποφεύγουμε τή νηστεία. 
χουμε τήν ντύπωση, τι πρέπει νά φμε καλά, γιατί χουμε χειρονακτική ργασία καί κουραζόμαστε πολύ. Σς ρωτλοιπόν: Μετά τό πολύ φαγητό, μετά τό καλό φαγητό μπορομε νά δουλέψουμε; χι, γιατί νυστάζουμε, μς πιάνει ὁ ὕπνος. Μετά τό φαγητό εναι εκολο νά δηγήσουμε; χι, παραλύει τό σμα, πέφτουν οδυνάμεις μας.
Τά παιδιά μας πάλι, ονέοι μας πού πνε στό σχολεο, πού σπουδάζουν, πιστεύουμε τι θέλουν καλό φαγητό. ταν διαβάζουν, λέμε, πρέπει νά τρνε περισσότερο. χουν νάγκη πό θερμίδες. Ατό εναι λάθος. ταν διαβάζουμε ξοδεύουμε κυρίως γλυκόζη, πέφτει τό ζάχαρο καί παθαίνουμε πογλυκαιμία. Μιά καραμέλα θέλουμε, χι πολύ φαγητό. Ὁ ἐγκέφαλος χει παιτήσεις, χει νάγκη μά πό ζάχαρο. Μετά τό φαγητό κοιμώμαστε, δέν μπορομε νά διαβάσουμε. Δέν σημαίνει λοιπόν, τι τά παιδιά μας δέν μπορον νά νηστεύσουν. Θά νηστεύσουν καί ατά, πως λλωστε καί καθένας μας, νάλογα μέ τίς δυνατότητές τους. Δέν θά τά ποκόψουμε ντελς πό τή νηστεία. Τά σπρια εναι μία πολύ καλή τροφή. Γιατί παγορεύονται στούς διαβητικούς; Γιατί χουν πολύ ζάχαρο. 
Σ᾿ ατούς πού θέλουν νά δυνατήσουν οδιαιτολόγοι δίνουν μόνο κρέας, μάλιστα πολύ κρέας, χωρίς ψωμί. Τό κρέας μόνο του δέν εναι δυνατή τροφή. Σέ κάποια φυλακή στό ξωτερικό διναν στούς φυλακισμένους κάθε μέρα κρέας χωρίς ψωμί. Σιγά-σιγά λοι οφυλακισμένοι πέθαναν. Τό κρέας δέν τούς κράτησε στή ζωή. πό τήν γία Γραφή γνωρίζουμε, πώς ρτος καρδίαν νθρώπου στηρίζει καί χι τό κρέας. Γνωρίζουμε καί ατό πού λεγαν οἱ ἀρχαοι λληνες, παχεα γαστήρ λεπτόν νόον οτίκτει.
Δανιήλ μέ τήν νηστεία λαβε πολλή χάρη πό τόν Θεό, πολλή σοφία καί μάλιστα, μεταξύ τν λλων, τό διαίτερο χάρισμα νά ξηγετά νειρα. 
Ονέοι ατοί σπούδασαν στή Βαβυλώνα πί τρία τη καί στό τέλος τν μαθημάτων ποβλήθηκαν σέ ξετάσεις. Θά ξέταζε ὁ ἴδιος Βασιλιάς. Δανιήλ καί οτρες νέοι πραν ριστα. μοιός τους δέν πρξε κανείς πό τούς λλους. σοφία τους ταν δέκα φορές περισσότερη πό τν λλων. νηστεία δέν τούς μπόδισε καθόλου. Καί πάλι οτε ατή μόνο τούς βοήθησε, λλ᾿  ἡ χάρις τοΘεο, φόσον τηροσαν τίς ντολές τοΘεο. ρα τήρηση τν ντολν τοΘεοδίνει, προσφέρει μεγάλη χάρη στούς νθρώπους.
δβλέπουμε νά πραγματοποιεται καί νά πληθεύεται λόγος τοΚυρίου, νά νηστεύουμε ν τκρυπτκαί Θεός θά μς ποδώσει ν τφανερ. Τί σημαίνει ατό; Θεός θά μς δίνει χαρίσματα, πού θά τά βλέπουν οἱ ἄλλοι νθρωποι. Δέν κρύβωνται τά εεργετικά ποτελέσματα τς νηστείας. 
Στό σημεο ατό χουμε κόμη νά παρατηρήσουμε τό ξς: Οεσεβες ατοί ουδαοι δέχθηκαν νά σπουδάσουν τήν χαλδαϊκή φιλολογία, τήν βαβυλωνιακή παιδεία καί θρησκεία. Δέν παθαν μως τίποτε. πως Μωϋσς πολύ νωρίτερα, σπούδασε τήν αγυπτιακή σοφία, χωρίς καί ατός νά πάθει τίποτε. μειναν λοι τους πιστοί στήν πατρώα θρησκεία.
Μπορομε νά σπουδάσουμε στά πιό χρωμα θρησκευτικς σχολεα. Ατό δέν εναι πρόβλημα. Τό πρόβλημα εναι τί χουμε μέσα στό σπίτι μας. Πόση καλή δουλειά γίνεται μέσα στό σπίτι μας. Τί διδαχθήκαμε πό τήν οκογένειά μας. Τί μς μαθαν ογονες μας. Τί σχέση ποκτήσαμε μέ τήν κκλησία τοΧριστο, μέ τήν γία Γραφή. Ατός εναι δείκτης, πού δείχνει τόν δρόμο καί τόν τρόπο τς ζως μας. ταν ογονες κάνουν καλά τήν δουλειά τους, δέν πάρχει κανείς φόβος, κανένας κίνδυνος.
Οαχμάλωτοι  ατοί νέοι δέν εχαν κοντά τούς γονες τους, γιά νά τούς στηρίζουν καί νά τούς καθοδηγον. Εχαν μως μέσα στό μυαλό καί στήν καρδιά τους τά λόγια καί τίς συμβουλές τους. Ατά εχαν γίνει βίωμά τους. σωστός θρησκευτικός τρόπος ζως μπκε μέσα στό πετσί τους. Εναι πολύ σπουδαο ατό πού προσφέρουν τό σπίτι καί ογονες. Τό παναλαμβάνω καί τό τονίζω. ς τό προσέξουμε καί ς κάνουμε τό καθκον μας καί τό χρέος μας πέναντι στά παιδιά μας.

φίνουμε κάποια πράγματα πό τήν ζωή καί τήν δράση τοΠροφήτη Δανιήλ καί πηγαίνουμε σ᾿ ἕνα περιστατικό, γνωστό στούς πολλούς, πού καί ατό χει σχέση μέ τήν νηστεία. Τό τί σχέση χει θά τό δομε στή συνέχεια.
βασιλιάς Ναβουχοδονόσορ πανίσχυρος, παντοδύναμος καί πολύ πλούσιος, πως ταν, φτασε στό κρον ωτον τς λαζονείας. Τοπέρασε πό τό μυαλό σκέψη νά κάνει να γαλμα εδωλολατρικς σφαλς θεότητας καί νά τιμήσει τόν θεό του. Πολλοί νομίζουν, τι πρόκειται γιά δική του εκόνα, δικό του γαλμα, μά εναι λάθος. κανε τό γαλμα τοθεοΜαρδούχ. ξντα πύχεις τό γαλμα, δηλαδή 30 περίπου μέτρα, λόχρυσο, καθαρό χρυσάφι, χι πίχρυσο, χι κούφιο, λλά συμπαγές χρυσάφι. Φαντασθετε πόσης τεράστιας ξίας ταν τό γαλμα ατό καί τό στησε ξω πό τήν Βαβυλώνα, σ᾿ ἕνα νοιχτό μέρος, στήν πεδιάδα Δεηρ
Στά γκαίνια ατς τς εκόνας, κατ᾿ ἐντολή του, μαζεύτηκαν λοι οἱ ἄρχοντες, οτοπάρχες, οἱ ἀξιωματοχοι, λοι οἱ ἐπίσημοι τοκράτους καί διαταγή ταν, ταν κούσουν τά ργανα νά παίζουν, νά χον, τότε λοι νά πέσουν καί νά προσκυνήσουν τήν εδωλολατρική κείνη θεότητα. ποιος παρακούσει, δίπλα καιγε καμίνι φοβερό, κεμέσα θά τόν ρριχναν. πό ατήν τήν κδήλωση λειπε Δανιήλ, δέν ξέρουμε γιατί. σαν παρόντες μως οτρες παδες, φοκαί ατοί κατεχαν ψηλές θέσεις στήν διοίκηση τοκράτους. 
ταν ρθε κατάλληλη στιγμή, λοι πεσαν καί προσκύνησαν τό γαλμα, πού στησε βασιλιάς. Μόνο τρες μένουν ρθιοι, δέν πακούουν, δέν προσκυνον. Εναι οτρες νεαροί παδες τν βραίων. Γνωρίζουν τόν θεο Νόμο, ξέρουν τό θέλημα τοΘεοκαί ρνονται νά προσκυνήσουν τό εδωλο. Κύριον τόν Θεόν σου προσκυνήσεις καί ατμόνλατρεύσεις. Γνωρίζουν τίς συνέπειες, μά σο καί ν κινδυνεύουν ρνονται νά προσκυνήσουν τό γαλμα, δέν στέργουν νά παραβον τήν ντολή τοΘεο.
Καλοθεληταί παντοκαί πάντοτε πάρχουν. Οἱ ἄλλοι ρχοντες τν βαβυλωνίων τούς φθονοσαν. τσι βρκαν εκαιρία, τρεξαν καί τό κατήγγειλαν στόν βασιλιά. συνέχεια εναι γνωστή, νά μή τά λέμε λα μέ λεπτομέρια. Τούς νάγκασε βασιλιάς, τούς πίεζε, πέμενε, λλά ατοί μειναν σταθεροί καί μετάπειστοι. Καλύτερα θάνατος, παρά μαρτία. Ναί, γαπητοί μου. Τό μεγαλύτερο κακό στόν κόσμο δέν εναι φτώχεια, δέν εναι ἡ ἀρρώστια, οτε ἡ ἀποτυχία, οτε ατός θάνατος. Τό μεγαλύτερο κακό εναι ἡ ἁμαρτία καί ατήν πάσθυσία πρέπει νά ποφεύγουμε. Ατήν νά φοβώμαστε, γιατί ατή χει τήν δύναμη νά μς ρίξει στήν κόλαση. Θά σς πετάξω μέσα στή φωτιά καί κανένας θεός δέν θά μπορέσει νά σς γλυτώσει πό τά χέρια μου, πειλεῖ ὁ Ναβουχοδονόσορ.
Τοῦ ἀπαντον μέ θάρρος οεσεβες νέοι. Βασιλιά, κάνε μας ,τι θέλεις, λλά πάρτο πόφαση, μες τήν εκόνα σου δέν τήν προσκυνομε. Ξέρουμε πολύ καλά, τι Θεός μας, ν τό θέλει, μπορε, χει τήν δύναμη νά μς λυτρώσει πό σένα. Μά καί ν κόμη δέν θέλει, ν πιτρέψει νά πεθάνουμε, μες πήραμε τήν πόφασή μας. Θά προτιμήσουμε νά ψηθομε, παρά νά παραβομε τό θέλημά Του. Βλέπετε πίστη καί μολογία πίστεως; Βλέπετε θάρρος καί γενναιότητα; Δέν εναι παράδειγμα πρός μίμηση καί γιά μς μικρούς καί μεγάλους; 
ναψαν πταπλασίως, δηλαδή περβολικά τό καμίνι, τούς δεσαν γερά καί τούς πέταξαν μέσα στίς φλόγες. Καί τί γινε; φωτιά καψε τά σχοινιά, πού ταν δεμένοι, γιά νά λυθον πό τά δεσμά, ατοί μως δέν παθαν τίποτε, τό παραμικρό. Δέν κάηκαν καθόλου. Καμμιά πληγή, κανένα γκαυμα δέν παθαν, οτε μία τρίχα τς κεφαλς τους κάηκε, λλ᾿ οτε καί τά νδύματά τους μύριζαν κάπνα!! Μπορεῖ ὁ Θεός νά τούς γλυτώσει καί νά τούς προστατεύσει, ναί ἤ ὄχι; Δέν επε Κύριος, τι θά σς δηγήσουν νώπιον βασιλέων καί ρχόντων, θά πάθετε πολλά, θά σς κάνουν πολλά, λλά θρίξ κ τς κεφαλς μν ομή πόλυται; Νά πού γίνεται. Χριστός καί τό Εαγγέλιο δέν λένε παραμύθια.
Οτρες παδες περπατοσαν μέσα στό καμίνι, νάμεσα στίς φλόγες, προσευχόντουσαν καί μνοσαν τόν Θεό. Ποιά ταν προσευχή τους; μαρτήσαμε, λεγαν. Δέν ξεχωρίζουν τούς αυτούς τους πό τούς λλους. Δέν μς γλύτωσες, γιατί μες εμαστε οκαλοί καί οἱ ἄλλοι εναι οἱ ἁμαρτωλοί. ν τό λεγαν τσι, θά ταν φαρισαοι. μως, λεγαν, δικαίως μς τιμωρες γιά τίς μαρτίες μας, γιατί φύγαμε μακρυά πό σένα.μες τί λέμε σήμερα; τί κακό κανα, Θεέ μου, καί μέ τιμωρες; Σέ τί φταιξα; λοι οἱ ἄλλοι φτανε, κτός πό μένα. Ατό λεγε καί φαρισαος τς γνωστς παραβολς: Οκ εμί σπερ ολοιποί τν νθρώπων. κενοι εναι κλέφτες, ρπαγες, μοιχοί, γώ μως χι. Πόσο πολύ ραα καί διδακτικά εναι τά λόγια ατά!  
νλένε τήν προσευχή γγελος Κυρίου κατέβηκε στό καμίνι καί τίναξε, σκόρπισε τήν φλόγα καί ρθε δροσιά, δροσερό εράκι. Τότε οτρες νέοι μέ να στόμα δόξαζαν καί μνοσαν τόν Θεό. Εναι ὁ ὕμνος πού ψάλλουμε στή θεία Λειτουργία τοΜ. Σαββάτου. Καλον λη τήν κτίση, λα τά δημιουργήματα νά μνήσουν τόν Θεό. Τόν Κύριον μνετε καί περυψοτε ες πάντας τούς αἰῶνας.
Τότε μως συνέβη κάτι παράξενο.  Σηκώθηκε ὁ ἴδιος βασιλιάς νά δετί κάνουν ατοί μέσα στίς φλόγες; Ψάλλουν, μνον τόν Θεό τους; Καί βλέπει μέσα στό καμίνι τέσσερις, ντί γιά τρες. Καί τέταρτος μοιαζε μέ γγελο Θεο. Ποιός ταν; Υός καί Λόγος τοΘεο, τό δεύτερο πρόσωπο τς γίας Τριάδος. Μετά πό ατό τούς λευθέρωσε καί βγαλε διαταγή: ποιος κστομίσει βλασφημία, ποιος προσβάλλει τόν Θεό πού πιστεύουν οτρες παδες, θά κτελεται πάραυτα καί τό σπίτι του θά δημεύεται. ν ατό γινόταν σήμερα, δέν ξέρω ποιός θά μενε ζωντανός...
Ατός λοιπόν ὁ Ἄγγελος εναι Μεγάλης βουλς γγελος, εναι τό δεύτερο πρόσωπο τς γίας Τριάδος, Υός καί Λόγος τοΘεο. χουμε δπροτύπωση τοῦ ἸησοΧριστο. Σς πενθυμίζω μία καταβασία τοΠάσχα, πού λέει: παδας κ καμίνου ρυσάμενος γενόμενος νθρωπος πάσχει ς θνητός.Υός τοΘεο, πού εναι πρ καταναλίσκον, φωτιά πού καίει, θά κατεβεστόν κόσμο καί κόσμος δέν θά καε. Θά μπεστά σπλάχνα τς Παναγίας καί κείνη δέν θά καε. ν ρχόταν μέ τήν θεία φύση, λόλκηρος κόσμος θά πιανε φωτιά, Παναγία θά λειωνε. Γι᾿ ατό ρχεται μέ τήν νθρώπινη φύση. Εναι συγκατάβαση καί οκονομία Θεο, γιά νά σωθεῖ ὁ κόσμος δι᾿ ατο, χι γιά νά καε.
Τώρα κάποιος θά διαμαρτυρηθε: Μς επες, πάτερ, τι ατό τό περιστατικό χει σχέση μέ τήν νηστεία, λλά μες δέν εδαμε κάτι τέτοιο, δέν εδαμε πουθενά νηστεία. 
Δέν τήν εδατε;  Τί καναν τούς τρες παδας; Τούς ρριξαν μέσα στό καμίνι, μέσα στίς φλόγες καί οφλόγες δέν τούς πείραξαν. Τρες νέους πού νήστευαν, πού γαποσαν τήν νηστεία, τούς πέταξαν μέσα στή φωτιά πού κατατρώει τά πάντα καί οφλόγες δέν τούς κατέφαγαν, νήστευσαν καί οφλόγες!! Μάλιστα! Νήστευσαν καί οφλόγες. φωτιά βλαβήθηκε, σεβάσθηκε τούς νηστευτάς. Νά μεγάλη δύναμη τς νηστείας!! θεοφιλής νηστεία χει τήν δύναμη, μπορενά μς λυτρώσει πό τήν φωτιά τς κολάσεως.

Τό βιβλίο τοΔανιήλ, γαπητοί μου, εναι ραιότατο. ξίζει νά τό διαβάσουμε. Κάντε, σς παρακαλτόν κόπο. Δέν εναι δά καί κανένα μεγάλο, χει μόνο 12 κεφάλαια. 
μες τώρα φήνουμε κάποια λλα, πολύ σπουδαα καί ατά καί πμε στό 6ο κεφάλαιο. πό τήν Βαβυλωνιακή ατοκρατορία πμε στήν Μηδοπερσική. Τό χανές κράτος διαιρεται σέ 120 σατραπίες. Οσατράπες λογοδοτον σέ τρες νώτερους διοικητές καί ατοί χουν νά κάνουν μέ τόν ατοκράτορα, πού ταν Δαρεος, γνωστός μας πό τήν στορία. νας πό τούς τρες νώτερους ξιωματούχους εναι Δανιήλ. χει θέση μεγάλη, ξεχωριστή, λλά οἱ ἄλλοι τόν φθονον. Προσπαθον μέ κάθε τρόπο νά τοκάνουν κακό. Ψάχνουν πό ᾿δ, πινοον πό ᾿κε, πρέπει πωσδήποτε νά τόν βγάλουν πό τή μέση. 
Κάποια φορά πλησιάζουν μέ δόλο τόν βασιλιά καί τολένε νά κάνει να νόμο, σύμφωνα μέ τόν ποο πί 30 μέρες κανείς νά μή ζητήσει τίποτε πό κανένα, οτε πό θεό, οτε πό νθρωπο, παρά μόνο πό τόν διο τόν βασιλιά. ποιος δέ παραβεατόν τόν νόμο, νά τόν ρίξουν στά λιοντάρια νά τόν φνε. λα ατά ρεσαν στό βασιλιά, γιατί ταν πολύ κολακευτικά γι᾿ ατόν. τσι γινε καί πεγράφη νόμος.
Δανιήλ μετά τήν ψήφιση τονόμου, καμνε ,τι καί προηγουμένως, πως πάντοτε. φηνε τήν δουλειά του, τό γραφεο του, θά λέγαμε σήμερα, καί τρες φορές τήν μέρα πήγαινε στό σπίτι του, γιά νά προσευχηθεμέ νοιχτά τά παράθυρα. Ατό δέν τό καμνε πό πίδειξη, γιά νά τόν βλέπει καί νά τόν γκωμιάζει κόσμος, λλά γιά νά εναι στραμμένος  πρός τήν ερουσαλήμ, πως μες, που καί ν εμαστε, στρεφόμαστε στήν νατολή, γιά νά προσευχηθομε, γιά νά βλέπουμε τόν παράδεισο. τσι θάπτουμε καί τούς κεκοιμημένους μας, στραμμένους κατά νατολάς, πό που ρχεται τό φς καί νά ζητον πό τόν Θεό: Ποθεινήν πατρίδα παράσχου μοι, παραδείσου πάλιν ποιν πολίτην με. 
Δανιήλ δέν εχε δουλειά; Δέν εχε καθήκοντα; μως τά φηνε λα, γιατί προσευχή εναι μεγαλύτερη νάγκη καί τό σπουδαιότερο καθκον μας. Πολλοί χριστιανοί μας, Θεός νά τούς κάνει χριστιανούς, οτε να Πάτερ μν δέν λένε τήν μέρα, οτε να Κύριε λέησον, οτε να σταυρό κάνουν. ν βγεκάποιος νόμος ντίθετος μέ τό θέλημα τοΘεο, τί θά κάνουμε; Στή Ρωσία, στόν καιρό τοκομμουνισμο, γέλες νέων κάθονταν ξω πό τούς Ναούς καί κορόϊδευαν κείνους τούς νέους, πού πήγαιναν στήν κκλησία. Οδημόσιοι πάλληλοι πάλι δέν πρεπε νά πηγαίνουν στήν κκλησία, γιατί θά χαναν τή θέση τους καί τήν ργασία τους. Δέν τούς νδιέφεραν τόσο οἱ ἡλικιωμένοι καί οἱ ἁπλοῖ ἄνθρωποι, λλά ονέοι καί οδημόσιοι πάλληλοι.
 Πρίν πό χρόνια φιλοξενήσαμε ναν ελαβέστατο πίσκοπο πό τήν Βουλγαρία μέ τήν συνοδεία του. Τοῦ ἑνός γυιός ταν πολύ ξυπνος, πολύ καλός μαθητής, ριστος στό γυμνάσιο καί στό Λύκειο, λλά δέν μπόρεσε νά περάσει σέ καμμιά Πανεπιστημιακή Σχολή, γιά τόν λόγο, τι πατέρας του ταν γραμματέας τς Μητροπόλεως, εχε σχέση μέ τήν κκλησία. Ατό ταν τό κακό, τό λάθος πού καμνε. Ὁ ἴδιος μς επε, τι νθρωποι τοκόμματος παρακολουθοσαν τήν Κυριακή ποιοί πνε στήν κκλησία. Τήν Δευτέρα τό πρωΐ τούς πέλυαν πό τήν ργασία τους, τούς πετοσαν στό δρόμο. ν ατό γίνει κάποια φορά στήν πατρίδα μας, ποιοί θά μολογήσουν πίστη στό Θεό, πόσοι θά προσεύχωνται καί θά κκλησιάζωνται; 
Χωρίς προσευχή μως, δέν μπορομε νά ντιμετωπίσουμε τίς θύελες, δέν μπορομε νά ξεπεράσουμε τίς δυσκολίες τς ζως. 
Δανιήλ προσευχόταν γονατιστός. καμνε δεήσεις καί δοξολογίες. Ατή εναι σωστή προσευχή. Δέν ζητομε μόνο. Εχαριστομε κιόλας καί δοξάζουμε τόν Θεό, πού μς γεμίζει μέ τά δρα του καί τίς ελογίες του. Τό ραιότερο θέαμα εναι νά βλέπουμε κάποιον νθρωπο νά γονατίζει καί νά προσεύχεται στό Θεό.
τσι κάποια μητέρα πλησίασε κάποτε ναν σοφό νδρα καί τοεπε, θέλω νά βγφωτογραφία μέ τό παιδί μου καί δέν ξέρω ποιά εναι καλύτερη στάση, πού πρέπει νά πάρω. κενος τς πάντησε: φστε, κυρία μου, νά σς φωτογραφήσουν, ταν γονατίζετε γιά νά προσευχηθετε μέ τό παιδί σας. Δέν πάρχει καλύτερη στάση πό ατήν.
Οἱ ἀντίπαλοι σάν εδαν καί κουσαν τόν Δανιήλ νά προσεύχεται καί νά ζητάει πό τόν Θεό, τρεξαν καί τό κατήγγειλαν μέσως στόν Βασιλιά. κενος τότε κατάλαβε τήν σκευωρία, τήν παγίδα, πού στησαν καί σ᾿ ατόν καί στόν Προφήτη. Λυπήθηκε πάρα πολύ, προσπάθησε νά δικαιολογήσει τόν Δανιήλ, γιατί τόν γαποσε περβολικά. ταν καλύτερος, δέν εχε κανένα παράπονο  πό ατόν, λλά στάθηκε δύνατο. Δέν γινόταν ὁ ἴδιος βασιλιάς νά παραβετόν νόμο, πού ὁ ἴδιος πέγραψε. ναγκάσθηκε νά πεμέ βαριά καρδιά, νά τόν πάρουν καί νά τόν πετάξουν στόν λάκκο τν λεόντων, πως καί πράγματι γινε. Τοεπε μάλιστα, Θεός πού λατρεύεις, κενος νά σέ γλυτώσει.
Δαρεος πό τήν μεγάλη του στενοχώρια οτε φαγε, οτε κλεισε μάτι λόκληρη νύχτα. Πρωΐ-πρωΐ τρεξε στά λιοντάρια νά δετί γινε. Τά γρια θηρία κυλιόντουσαν καί τριβόντουσαν στά πόδια του σάν ρνάκια. -Δανιήλ μήπως μπόρεσε Θεός σου νά σέ σώσει πό τά στόματα τν λεόντων; Φώναξε. Καί πάντησε Δανιήλ, Θεός μου στειλε τόν γγελό του καί φραξε τά στόματα τν λεόντων. Δέν μέ βλαψαν, γιατί μουν πάντοτε εθύς, σωστός, δίκαιος καί πέναντί Του καί πέναντί σου, βασιλιά. Δέν κανα κανένα σφάλμα. 
Ατό τό λέμε κι᾿ ἐμες πολλές φορές. Εμαι ν τάξει πέναντι στό Θεό. Εναι μως τσι; σφαλς χι. Ψέματα λέμε. περβολή εναι. Ατό σχύει γιά τούς γίους, χι μέ μς.  ταν ὁ ἀπόστολος Παλος γράφει, στήν πρός βραίους πιστολή του, γιά τούς γίους, τι φραξαν στόματα λεόντων, ννοετόν προφήτη Δανιήλ. λλά καί πό τούς βίους τν γίων, πό τά Συναξάρια μαθαίνουμε, τι πολλούς Μάρτυρες τούς ρριξαν στά θηρία, σέ λιοντάρια, ρκοδες, φίδια κ. . χωρίς καθόλου νά τούς βλάψουν.
Τά θηρία δέν πλάσθηκαν νά ρμον, νά στρέφωνται ναντίον τοῦ ἀνθρώπου. πό τότε πού ὁ ἄνθρωπος στράφηκε ναντίον τοΘεο, στρέφονται τά θηρία ναντίον τοῦ ἀνθρώπου. Ελαβονται μως καί ατά τόν γιο τοΘεο.
στερα πό ατό διέταξε βασιλιάς καί ρριξαν στά λεοντάρια τούς συκοφάντες τοπροφήτη μαζί μέ τίς γυνακες καί τά παιδιά τους. Καί ξέρετε τί γινε; Πρίν κόμη πέσουν στόν λάκκο, νῷ ἀκόμη ταν στόν έρα, τά λιοντάρια ρμησαν καί τούς κατεσπάραξαν. Τούς πιαναν στόν έρα.
Στή συνέχεια βασιλιάς ξέδωκε λλο νόμο, πού λεγε, λοι νά ελαβονται, νά τρέμουν καί νά φοβονται τόν Θεό τοΔανιήλ, διότι Ατός εναι πραγματικός Θεός, ὁ ὁποος μένει στούς αἰῶνας τν αώνων. βασιλεία του δέν καταστρέφεται καί κυριαρχεία του εναι τέλειωτη, παντοτινή.
Καί ρωτ: Τά λιοντάρια δέν πεινοσαν; Πεινοσαν. Τό πέδειξαν στούς λους, πού τούς κατασπάραξαν  στόν έρα. μως μπροστά στόν Δανιήλ νήστευσαν καί ατά. νηστεία τοπροφήτη τούς κλεισε τά στόματα. νηστεία του κανε καί τά λιοντάρια νά νηστεύσουν. νηστεία μς λυτρώνει πό βέβαιο θάνατο. Καί πό τά φυσικά θηρία καί πό τά νοητό θηρίο, τόν διάβολο. Λέγει ὁ ἀπόστολος Πέτρος στήν Α΄καθολική του πιστολή, διάβολος ς λέων ρυόμενος περιπατεζητν τίνα καταπίει. νηστεία μως τοσφραγίζει τό στόμα καί τόν καθιστᾶ ἀνίσχυρο. προφήτης Δανιήλ μέ τήν προσευχή καί τήν νηστεία του νίκησε, θριάμβευσε. πέδειξε στήν πράξη ατό πού  μς επε Κύριος: Τοτο τό γένος τν δαιμόνων κδιώκεται μέ προσευχή καί νηστεία.
γαπητοί μου δελφοί,
Δέν καταλάβαμε, δέν ναγνωρίσαμε κόμη τά εεργετικά ποτελέσματα τς νηστείας. Τήν βλέπουμε νά πλησιάζει καί μες πλιζόμαστε νά τήν πολεμήσουμε, λέει ὁ ἅγιος ωάννης Χρυσόστομος, σάν νά μς πλησίαζε κάποιο γριο θηρίο, νθά πρεπε νά τήν ποδεχθομε σμένως καί περιχαρς, μέ πολλή χαρά καί μεγάλη προθυμία. άν κάποιοι νομίζουν, τι νηστεία δέν εναι τίποτε σπουδαο  καί μπορον εκολα, λαφρτκαρδίνά τήν παταπατον, σάν πενθυμίζω τό πάθημα, τήν καταδίκη τοῦ Ἀδάμ καί τήν Εας. χασαν τόν Παράδεισο, γιατί δέν νήστευσαν.  τσι θά τήν πάθουμε κι᾿ ἐμες, ν δέν τήν προσέξουμε σο πρέπει. Θά πάθουμε ,τι παθε να λάφι, πως λέγει να νέκδοτο, μία στορία.
ταν να λάφι τυφλό πό τό να μάτι. Κάποια μέρα βοσκε κοντά στήν κροθαλασσιά. Σκεφτόταν, πό τό να μέρος εναι θάλασσα, πό τό λλο στεριά. τσι νά χω τό γερό μάτι πρός τήν στεριά, γιατί πό κεμπορενά λθουν οκυνηγοί. πό τήν μεριά τς θάλασσας νά χω τό χαλασμένο μάτι, πό κεδέν κινδυνεύω. στόσο πό τήν θάλασσα πλησίασε να πλοιάριο μέ ψαράδες, χωρίς νά τούς πάρει εδηση τό λάφι. ρριξαν να κόντιο καί τό σκότωσαν. Πεθαίνοντας τό λάφι μονολογοσε κι᾿ ἔλεγε: λλοίμονο σέ μένα. Μοῦ ἦλθε θάνατος πό κεπού δέν φοβόμουν καί δέν τό πολόγιζα.
Τί θέλει νά μς πεατός μθος; Δέν κτιμομε τήν νηστεία, δέν τήν θεωρομε κάτι σοβαρό, νομίζουμε τι μπορομε νά διαφορήσουμε,  νά τήν παραβομε καί μς ρχεται τό κακό, τιμωρία πό κεπού δέν τό περιμέναμε. Ἡ ἀλήθεια εναι πώς τήρηση τς νηστείας χει γαθότατα καί εεργετικότατα ποτελέσματα, νῷ ἡ παράβασή της χει φοβερές καί τρομερές συνέπειες. 
ν μελετήσουμε τήν γία Γραφή, θά διαπιστώσουμε, τι νηστεία γεννάει προφτες, λέει Μ. Βασίλειος. Τούς δυνατούς τούς δυναμώνει κόμη περισσότερο. Ατή κάνει σοφούς, προετοιμάζει στήν εσέβεια. Εναι δημιουργός τς σωφροσύνης. Διδάσκει τήν συχία, γιάζει, τελειοποιε, καθαρίζει τήν ψυχή, μαλακώνει τήν καρδιά. ποκρούει τούς πειραμούς. ναπέμπει τήν προσευχή στόν ορανό. Εναι προκοπή τοσπιτιο, μητέρα τς γείας, παιδαγωγός τς νεότητας, σωφρονίζει τόν νέο. Εναι στολίδι στόν γέροντα, τόν κάνει πιό σεβαστό. Ὁ ἄνδρας δέν ποψιάζεται κίνδυνο στό γάμο του, ταν βλέπει τήν γυναίκα του νά νηστεύει. γυναίκα δέν λυώνει πό ζήλια, ταν βλέπει τόν νδρα της νά νηστεύει. Μς χειραγωγεῖ ὅλους στήν κατά Θεό πολιτεία.
 Προφήτης Δανιήλ καί οἱ Ἅγιοι τρες παδες μς στέλνουν να σπουδαο μήνυμα. Νά τηρομε καί νά σεβώμαστε τούς θεσμούς τς κκλησίας μέ περισσή κρίβεια. Καί Κύριος, πού μς δήγησε σ᾿ ατήν τήν περίοδο τοχρόνου, νά μς χαρίσει πλούσια τήν ελογία Του, γιά νά φτάσουμε στήν μέρα τν στεφάνων. Δηλαδή καί στό στεφάνι τοΠάσχα, λλά καί στά στεφάνια τομέλλοντα αώνα. μήν.-